پرویز کردوانی، از اساتید دانشگاه تهران در دومین گردهمایی کانون دانش‌آموختگان جغرافیای دانشگاه تهران در پنجشنبه گذشته است که پیشنهاد داده دریاچه ارومیه خشک شود و به جای اقدام در راستای احیای آن و زنده نگه داشتنش به زور آمپول، نمک‌روبی شده و اکوسیستم آبی منطقه دریاچه ارومیه به اکوسیستم خشکی و گیاهی تبدیل شود.

روزنامه جوان در شرح این سخنان گفته که وی بر این باور است، اشتباهاتی که در ساخت سد در منطقه آذربایجان و توسعه بی‌رویه کشاورزی اتفاق افتاده و باعث شده که از چهارده سال پیش سطح دریاچه ارومیه به تدریج کاهش یافته و دو سوم آن خشک شود، عملا بازگشت ناپذیر است و همه طرح‌های مطرح برای نجات این دریاچه غیرعملی هستند. وی پیشنهاد داده که واقعیت خشک شدن دریاچه پذیرفته شود و در محل آن به جای یک اکوسیستم آبی اکوسیستم خشکی و گیاهی ایجاد شود.

حال باید پرسید چرا باید اینگونه بی تفاوت از کنار چنین فاجعه ای گذشت و اجازه داد بزرگترین دریاچه داخلی کشور علیرغم هشدارهای چندین ساله فعالان محیط زیست خشک شود؟ مسبب و گناهکار واقعی کیست؟ آیا نباید کسی پاسخگو باشد؟ یا باید برای رعایت برخی به اصطلاح مصالح خفه خون بگیریم؟